Portal Vincenzowski

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Główna O nas
O nas

O nas

Email Drukuj PDF

Witamy wszystkich ludzi dobrej woli, których zainteresowania koncentrują się wokół szeroko rozumianych Karpat Wschodnich. Utworzyliśmy ten portal, ponieważ brakowało nam medium wykorzystującego nowoczesne technologie w celu popularyzacji naukowego podejścia do tematyki karpackiej. Dzięki uprzejmości Jerzego Kapłona, Dyrektora Centralnego Ośrodka Turystyki Górskiej PTTK w Krakowie oraz Edwarda Kudelskiego, Wiceprezesa Zarządu Głównego PTTK otrzymaliśmy tę oto subdomenę WWW.KARPATYWSCHODNIE.PTTK.PL i powoli zaczęliśmy zamieszczać tu efekty naszych badań naukowych z rejonu Karpat Wschodnich. Chcemy, żeby ten portal służył również jako źródło informacji organizowanego przez nas Międzynarodowego Festiwalu Huculskiego. Założycielami tego portalu są doktoranci z różnych uczelni krakowskiego ośrodka naukowego. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie - a nawet bardzo gorąco zachęcamy - żeby inni młodzi naukowcy zamieszczali tutaj swoje projekty i prace naukowe. Warunek jest jeden - muszą być autentyczne, autorskie i opatrzone odpowiednimi przypisami. Ufamy, że nasz duchowy Patron, dr Stanisław Vincenz, będzie spoglądał łaskawym okiem z niebieskich połonin i wspierał nasze poczynania.

Myrom!

Justyna Cząstka-Kłapyta, Dariusz Dyląg i Piotr Kłapyta

 

dr Justyna Cząstka-Kłapyta – etnomuzykolog, etnolog i antropolog kultury, specjalizuje się w muzyce Karpat (Polska, Ukraina, Słowacja), promotorka zdrowego stylu życia w  kanadyjskiej firmie AKUNA POLSKA na stanowisku Regional Network Director www.justynaklapyta.akunapolska.pl, organizatorka i pomysłodawca wraz z Piotrem Kłapytą Festiwali i Dni Huculskich w Krakowie i interdyscyplinarnych wydawnictw naukowych poświęconych problematyce karpackiej, w których pełni funkcję redakcyjną, przewodnik beskidzki, przodownik beskidzki i tatrzański, juror muzycznych przeglądów folklorystycznych. Jest byłą klawesynistka, pianistką i członkinią Studenckiego Zespołu Pieśni i Tańca "Skalni". Współpracuje z wieloma instytucjami naukowymi  i pozarządowymi i jednoczy te środowiska we wspólnym celu propagowania szeroko pojętej kultury karpackiej i szukania wspólnych związków kulturowych, a w szczególności etnomuzycznych na obszarze całego łuku karpackiego. Jest autorką artykułów o muzyce Huculszczyzny, Zamagurza Spiskiego, Pienin. Zainicjowała wiele projektów badawczych realizowanych przy współpracy z Radiem Kraków i TV Kraków. Obecnie jej zainteresowania skupiają się szczególnie wokół zagadnień wołoskich w muzyce Karpat. Tytuł rozprawy doktorskiej dotyczył obrzędu kolędowania na Huculszczyźnie (Charakterystyka i funkcja śpiewu i "muzyki" w obrzędzie kolędowania na Huculszczyźnie w kontekście porównawczym). Działała z ramienia Towarzystwa Doktorantów UJ, Stowarzyszenia Wschodnia Perspektywa i Fundacji ARTica oraz Instytutu Etnologii i Antropologii Kulturowej UJ, a od 2010 z ramienia Centralnego Ośrodka Turystyki Górskiej PTTK w Krakowie. Pasje naukowe łączy z promowaniem kultury Karpat, zdrowego, aktywnego trybu życia - umiłowaniem turystyki, przewodnictwa, prowadząc i organizując wraz z mężem wyprawy turystyczne w Karpaty, a w szczególności w  ich Wschodnią i Południową część. Spis publikacji

KONTAKT: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. , prywatny mejl: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

dr Piotr Kłapytaz pochodzenia góral babiogórski, geograf - geomorfolog, pracownik naukowy Uniwersytetu Jagiellońskiego, menadżer marketingu i promotor zdrowego stylu życia w firmie AKUNA POLSKA www.piotrklapyta.akunapolska.pl, znawca topografii karpackiej - autor ponad 200 panoram z Karpat  Zachodnich, Wschodnich i Tatr, przewodnik beskidzki, pilot wycieczek, multiinstrumentalista (trembita, fłojera, telenka, sopiłka, okaryna, dutka), konferansjer, pasjonat-folklorysta, badacz kultury muzycznej Karpat,  podróżnik, krajoznawca, organizator i pomysłodawca Festiwali Huculskich, Dni Huculskich w Krakowie, organizowanych w celu propagowania wspólnych wartości kulturowych na obszarze  łuku Karpat oraz przywrócenia  przesłania i myśli Stanisława Vincenza w kulturze narodowej Po dziś dzień większość jego życia wypełniają Karpaty, którymi zajmuje się od strony badawczej (rzeźba Czarnohory, deglacjacja Tatr Zachodnich i postglacjalny rozwój rzeźby wysokogórskiej). Pierwszą panoramę górską namalował w wieku 12 lat, wzorując się na Edwardzie Moskale (Morskie Oko), a największy ich zbiór zebrał w czasie kursu przewodników beskidzkich. Wiele z nich można dziś oglądać w mapach i przewodnikach m.in. wydawnictwa „Rewasz”, „ExpresMap”, począwszy od Beskidu Śląskiego, a skończywszy na Bieszczadach, a także w wydawanych przez COTG PTTK. Jest autorem pierwszej w historii zimowej panoramy gór Małopolski narysowanej z pamięci z „lotu ptaka”. Działa z ramienia Centralnego Ośrodka Turystyki Górskiej PTTK w Krakowie zajmując się propagowaniem kultury Karpat, także ich środowiska geograficznego w kręgach popularnonaukowych. i naukowych. Współpracuje z Fundacją na Rzecz Niematerialnego Dziedzictwa Kultury w Polsce. Od 2010 roku jest członkiem zespołu huculskiego „Huculi Mikołaja Iliuka” oraz jego menadżerem.

KONTAKT: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. , prywatny mejl: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

 

Magdalena Bąk – komparatystka, iberystka, miłośniczka twórczości Juana Rulfo i prozy latynoamerykańskiej. Pisze doktorat na Wydziale Polonistyki UJ. Ciekawość świata zawiodła ją do Turcji. Potrzeba niezależności popchnęła do wyjazdu do Nowego Jorku. Po pobycie na stypendium w Granadzie została jej tęsknota za widokiem połyskującej południowym słońcem Alhambry. Współautorka przewodnika Hiszpania. Fiesta i sjesta (Bezdroża 2010). Pomysłodawczyni i organizatorka festiwalu Między piekłem a niebem. Juan Rulfo w perspektywie porównawczej (literatura, fotografia, film). Obecnie przygotowuje publikację pokonferencyjną o Juanie Rulfo. Autorka artykułów naukowych o realizmie magicznym i prozie XX wieku (m. in.: Wielogłos, Ruch Literacki, Ameryka Łacińska). Ciągle marzy by usłyszeć na meksykańskiej ziemi casuarinas i poznać wielobarwny kraj Fridy Kahlo. Współpracowała przy organizacji Międzynarodowego Festiwalu Gitarowego Nowohucka Jesień Gitarowa www.jesiengitarowa.pl. Fascynacja rodzimą kulturą i folklorem Podkarpacia zawiodła ją do rodzinnej Pysznicy.

KONTAKT: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

 

dr Mateusz Troll - ur. 5 stycznia 1970 r. w Kędzierzynie-Koźlu, wychowany na Żywiecczyźnie. Ukończył studia geograficzne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Zatrudniony jak adiunkt w Instytucie Geografii i Gospodarki Przestrzennej UJ, prowadzi zajęcia z geoinformatyki, a także praktyki terenowe w Karpatach Fliszowych. Od 5 lat zajmuje się zagospodarowaniem połonin w Czarnohorze. Redaktor monografii Czarnohora. Przyroda i człowiek oraz dwujęzycznego albumu fotograficznego Czarnohora. Kraina połonin – Чорногора. Країна полонин. Inicjator pierwszych powojennych badań w paśmie Czarnohory z Instytutu Geografii i Gospodarki Przestrzennej UJ  o charakterze interdyscyplinarnym, które realizował wraz ze studentami z rożnych kierunków UJ. Działania te przyczyniły się do zrodzenia pasji badawczych u młodych naukowców, które zaowocowały powstaniem idei pierwszego w historii polskiej Festiwalu Huculskiego w Krakowie.

KONTAKT: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

 

Agata Warchalska (ur. 1986 r.), wychowana w Katowicach, gdzie w I LO im. Mikołaja Kopernika ukończyła klasę dwujęzyczną z językiem wykładowym francuskim. Absolwentka studiów geograficznych w Uniwersytecie Jagiellońskim, w czasie których spędziła semestr na pobycie stypendialnym w Paryżu na Uniwersytecie Paris-Sorbonne. Obecnie doktorantka w Instytucie Geografii i Gospodarki Przestrzennej UJ. Od 2005 r. działa w Kole Geografów UJ oraz European Geography Association for Students and Young Geographers (EGEA), współorganizowała szereg wydarzeń naukowych oraz integracyjnych – m. in. ogólnopolską konferencję „Przestrzeń społeczno-ekonomiczna Europy Środkowej i Wschodniej” (2006), międzynarodowy kongres roczny EGEA (2007), jubileuszowe Bale Geografa połączone ze zjazdami absolwentów - byłych kołowiczów (2006 i 2009). W latach 2005-2009 redaktor naczelna kołowego pisma „Globusik”. Koordynator studenckich wyjazdów naukowych w Tatry (2007, 2008) oraz Czarnohorę (2010). Podróżniczka – brała udział w wyprawach m.in. do Azji Środkowej oraz wielokrotnie na Ukrainę. Autorka kilku publikacji naukowych i popularno-naukowych, m.in. artykułu „Łemkowszczyzna jako obszar współistnienia granic” (2006). Współpracowała przy opracowywaniu mapy turystyczno-nazewniczej Czarnohory (red. W Krukar i M. Troll, wyd. Ruthenus 2010). Interesuje się zagadnieniami z pogranicza gospodarki przestrzennej i ochrony środowiska, rozwojem lokalnym w obszarach górskich, a także geografią społeczną miast. Poza ukochaną geografią z radością uczy się języków obcych i uprawia kilka sportów (pływanie, narciarstwo, jazda na rowerze). Koordynator i sekretarz sesji naukowej „Huculszczyzna w badaniach młodych naukowców” w ramach Międzynarodowego Festiwalu Huculskiego „Słowiańska Atlantyda” w 40. rocznicę śmierci Stanisława Vincenza oraz współredaktor publikacji konferencyjnej.

Kontakt: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.


Krzysztof Jan Krzyżanowski - ur. w 1946 r. Krakowie, gdzie też studiował historię na UJ. Przez ponad 35 lat pracy w TVP wykonywał różne zawody realizatora: dźwiękowca, operatora filmowego, reżysera montażu, reportera. Był także redaktorem, publicystą i wydawcą programu regionalnego TVP Kraków. Jest autorem ponad 300. reportaży i filmów dokumentalnych o tematyce społecznej, historycznej, etnograficznej oraz poruszającej zagadnienia wielokulturowości i mniejszości etnicznych. Redagował i był autorem cykli TVP: „U Siebie”, „Etniczne Klimaty”, a także programów: „Sąsiedzi”, „Magazyn Wschodni”, „Rozmowy Kresowe”, Magazyn Polski z Ukrainy" (o wschodnich sąsiadach Polski - Ukrainie, Białorusi, Litwie). W latach 2000-2005 prowadził zajęcia z dziennikarstwa telewizyjnego na Uniwersytecie Jana Pawła II (PAT). Od 1986 r. wykłada (język i formy filmowe) w Studium Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie a także prowadzi warsztaty filmowo-telewizyjne w krakowskiej Szkole Dziennikarskiej „PRESS”. Jako niezależny producent (Agencja Filmowa HAF) produkuje i realizuje różne formy filmowe dla krajowych i zagranicznych stacji telewizyjnych i innych podmiotów. Laureat wielu nagród filmowych m.in. Festiwalu Filmowego w Niepokalanowie (1984), Międzynarodowego Festiwalu Telewizyjnych Filmów i Programów Etnicznych „At home – 1998, Międzynarodowego Festiwalu Programów Telewizyjnych w Koszycach (Słowacja) i Użhorodzie (Ukraina), Międzynarodowego Festiwalu Filmowego „Rozstaje Europy” w Lublinie a także Festiwalu „Nurt” w Kielcach. Za swoją twórczość filmową i dziennikarską poświęconą propagowaniu wielokulturowości i podtrzymywania tożsamości etnicznej otrzymał nagrodę Fundacji Polsko Australijskiej „Polcul”. Wraz dziennikarzami telewizyjnymi, reżyserami i działaczami kultury, założył Stowarzyszenie U Siebie – At Home, którego celem jest realizacja krajowych i międzynarodowych projektów na rzecz promocji wielokulturowości. Od 2006 roku jest czynnie zaangażowany w organizację Festiwali Huculskich i Dni Huculskich w Krakowie i jest nieformalnym opiekunem wraz z Oksaną Kicyłą mogiły Stanisława Vincenza.

KONTAKT: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

Anna Warzecha - Historyk sztuki, filolog ukraiński, przewodnik beskidzki i krakowski. Od kilku lat współpracuje również z Muzeum Narodowym w Krakowie jako organizator lekcji muzealnych dla młodzieży, a także przewodnik. Sporadycznie zajmuje się także tłumaczeniami, specjalizując się w tematyce huculskiej. Jest autorką ukraińskiej wersji publikacji Huculi, Bojkowie, Łemkowie. Tradycja i współczesność. Jej naukowe zainteresowania skupiają się wokół sztuki cerkiewnej, zwłaszcza cerkiewnych haftów liturgicznych. Jest autorką kilku publikacji naukowych, prezentujących tą, jak dotąd niezbyt popularną dziedzinę wiedzy. Uwielbia górskie wyprawy - w pobliskie Karpaty, choć poszukiwania samotności zawiodły ją również w odległe góry Rosji, czy północnej Szwecji. Mimo tych częstych wędrówek, na Huculszczyznę po raz pierwszy trafiła przez sztukę. Obecnie swoje zainteresowania skupiła na tradycyjnym hafcie huculskim i pisankarstwie, zarówno w sensie teoretycznym, jak i praktycznym. Jednak może bardziej od kultury ludowej fascynują ją przemiany zachodzące na Huculszczyźnie, które pojednują się z miejscową tradycją czasem w sposób zatrważający, a czasem zupełnie harmonijny.

KONTAKT: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. www.krakow-przewodnik.eu


dr Dariusz Dyląg (Даріуш Дильонґ) – przewodnik karpacki (beskidzki i tatrzański), przewodnik terenowy po woj. małopolskim, pilot wycieczek, instruktor przewodnictwa i krajoznawstwa PTTK, przodownik turystyki górskiej (z uprawnieniami na Beskidy Wschodnie, Beskidy Zachodnie i Tatry; przewodniczący Terenowego Referatu Weryfikacyjnego GOT PTTK w Dobczycach), geograf (specjalizacja: sozologia) i informatyk (specjalizacja: sieci komputerowe), publicysta (ponad 100 publikacji i 4 książki), doktor nauk o kulturze fizycznej (obronił pracę doktorską z historii turystyki i krajoznawstwa w Gorganach), na koncie ma liczne vie ferrate, alpejskie czterotysięczniki (m.in. Mont Blanc, Matterhorn, Dom) i pierwsze znane przejście w Tatrach lodospadu Dolinki Spadowej wprost. Swój pierwszy tekst o Karpatach Wschodnich, opublikowany na początku lat 90. minionego wieku w czasopiśmie „Góry”, zatytułował Na wysokiej połoninie. Sprawa recepcji najważniejszej tetralogii Stanisława Vincenza w środowisku krajoznawców – szczególnie tych, którzy w owym czasie ruszyli ponownie odkrywać dla polskiego turysty Karpaty Wschodnie – jest mu szczególnie bliska. Do tej specyficznej, krajoznawczej grupy ludzi chciałby i on się zaliczać, ale im bardziej wchodził w głąb ukraińskich Karpat (a czynił to prawie każdego roku w okresie majowych, długich weekendów), tym bardziej uświadamiał sobie potrzebę zgoła odwrotną, sformułowaną już przez niego na łamach „Płaju” w recenzji przewodnika po Wielkiej Fatrze: „ci, którzy wiedzą, to niech wiedzą, a reszta – nie musi”. Jest świadom, że pewnych procesów nie da się już odwrócić. Tym, którzy nadal są zafascynowani paleniem ognisk z gorgańskiej kosodrzewiny, biwakowaniem nad czarnohorskimi, niesamowitymi stawami, kolebowaniem i – tak, tak – śmieceniem w tym, jednym z jeszcze najdzikszych zakątków europejskich gór, czas uświadomić, że przedłużony na skutek splotu szeregu przeróżnych okoliczności „koniec dawności” uległ wielu niekorzystnym metamorfozom i znów zbliża się z prędkością proporcjonalną do ilości ludzi zwiedzających góry po drugiej stronie „szengeńskiego druta”. Czy można i trzeba jakoś temu zaradzić? Jeśli tak, to chyba tylko dzięki magicznej zaiste mocy wysokiej połoniny w tak fascynujący sposób utrwalonej w wielkim eposie Vincenza. Zresztą sam Mistrz tak o tym właśnie napisał był: „Czyż można sobie wyobrazić, aby się znaleźli ludzie z zewnątrz, doceniający wartość osobliwych odrębności, a fatalność nagłego, nieograniczonego zderzenia się obcych faz cywilizacyjnych? (…) Tak zachwalane rezerwaty, zarówno ludzkie, jak zwierzęce i roślinne, są dotąd przeważnie obszarami dogorywania, zbiorem żyjących niedobitków. Kreuje się je zazwyczaj godzinę przed śmiercią jakiegoś rodu, lub nawet po śmierci galwanizuje i fałszuje” (Prawda starowieku… , s. 161). Patrz też: www.dariuszdylag.pl.

Poprawiony: sobota, 23 lipca 2016 13:55